Een prachtige nostalgische lemsteraak die uitermate geschikt is voor permanente bewoning. Voorzien van centrale verwarming en houtkachel. Volledig geschilderd in 2026.

Peter Tolsma en IJsbrand Dijkstra schrijven in het boek "De mosselaak WL18 'Fasant', een echt "Lemmerjacht" (2020):

We weten dat in 1916/1917 twee Zeeuwen elk een nieuwe mosselaak bestelden bij Gebr. De Boer in Lemmer. Het zijn beiden vissers die de schepen, behalve voor de mosselteelt in Zeeland zelf, met name willen gebruiken voor de vangst van mosselzaad op de Waddenzee om ze daarna in te zetten voor snel transport naar hun mosselpercelen in Zeeland.

De vissers in kwestie zijn: P. Verschraegen. Hij bestelt de 'Fasant', aangeduid in het werfboek als motoraak met werfnummer 173 en de Gebroeders Schot. Zij laten de motorvischaak 'Maria Cristina' bouwen met werfnummer 176.

Het speurwerk naar de herkomst wordt uitgebreid beschreven in het boek

Het is leuk om te zien dat dankzij veel speurwerk, eenduidig de opdrachtgever en de overgang van scheepseigenaren in de loop der tijd kon worden vastgesteld. Ook is nu de eerste naam en de definitieve bouwdatum van het schip daardoor duidelijk geworden. Uit de verschillende bronnen was dit mogelijk, het werfboek, visserijregister, scheepskadaster en Kromhoutregister.

De naam was: 'Fasant' en het bouwjaar 1916. Soms wordt deze naam anders gespeld Fazant, maar in het Zeeuwse Visserijregister staat het duidelijk met een "s". Daarom geven IJsbrand en Alda het schip in 2020, naast het visserijnummer WL18, haar oorspronkelijke naam FASANT terug.

De Mosselaak

Een mosselaak is een wat bredere en achter wat vollere Lemsteraak, iets minder diepstekend dan de andere Lemsteraken, speciaal ingericht voor het vervoer van mosselzaad en mosselen van de Zuiderzee en de Waddenzee naar Zeeland. Een aantal Zeeuwse vissers maakte jaarlijks die tochten, om dat zaad in haar eigen percelen in Zeeland weer uit te kunnen zetten. Daar groeide de mossel verder en werd, na een aantal keren te zijn verwaterd, geoogst en verhandeld. De Lemster mosselaak bleek een snelle zeiler en een zeer hanteerbaar schip in vergelijking met de Hengsten en Hoogaarsen die de gebruikelijke Zeeuwse vissersschepen wel `Lemmerjachten'.

Op grond van het feit dat er een flink aantal van deze schepen in Bruinisse lag, werd er ook wel over 'Bruinisser jachten' gesproken. Het woord jacht is hier in de oud-vaderlandse betekenis afgeleid van 'jagen' hetgeen `snel varen' als betekenis had. Volgens zeggen scheelde het de vissers, die naar de Waddenzee en terug voeren vanuit Zeeland ,een volle dag om deze reis te volbrengen. En ook voor het naar de markt brengen van mosselen was die snelheid natuurlijk belangrijk. Geen wonder dus dat een flink aantal Zeeuwen bij De Boer in Lemmer, Stapel in Enkhuizen, Appelo te Zwartsluis en Van Goor in Kampen een mosselaak bestelden. In Zeeland zelf kwam naar aanleiding van deze aken bij scheepsbouwers de gedachte op om hun eigen schepen, die daar geschikt voor waren, van een soortgelijke kont te voorzien. Zo ontstond o.a. de Lemmerhengst.